Должноста кон Бога

Во животов исполнувате многу должности.
Дали ја исполнувате должноста кон Бога?

Дали знаете која е должноста кон Бога?

Дали ја исполнувате должноста за која Бог ве создал?

Дали знаете за што Бог ве создал? И дали живеете според таа цел?

Ако некои од одговорите на овие слични прашања ви се „Не“ или „Не знам“, тогаш, што мислите,
што ќе прави Господ со вас?

Што вие правите со нефункционалните предмети?
Ги рециклирате?
После рециклирање, што корисно останало од предметот што вреди да се зачува?
Ги фрлате во печка?
Во буниште?
Ги поправате?
А кога предметот не сака да се поправи, дали го урамувате дома?
Дали му обезбедувате место да стои таму каде што работите?
Зарем нема да ви попречува во работата?
Продолжувате ли да го користите?
Зарем може да ви користи?

Сега истите прашања за нас — бидејќи ние сме глинени садови кои Грнчарот нѐ создал за Своја слава, да го вршиме она што Нему му е угодно.

Дали вие сте расипани за Бога?
Или сте функционални?

Ја вршите ли должноста за која Бог ве создал?

Избирате ли да ја вршите?

Дали очекувате Бог да ја врши преку вас без вашиот целосен труд и секојдневна соработка?

Дали сакате да се поправите?

Му дозволувате ли на Бога да ве поправи?

За што ја користите вашата слободна волја?
За да ја вршите Божјата волја, или вашата?

Кому му служите вие? На Оној кој ве создал и ви одредил цел, или себеси и сами си одредувате цел?

Зарем расипани ќе ве однесе Бог во рајот, каде нема трага од расипаност?

А Синот Божји вака вика: „Не дојдов праведните да ги повикам на покајание, туку грешниците. Здравите немаат потреба од лекар, туку болните“.

Вие здрави ли сте, или болни?
Грешници ли сте, или праведни?

Ако сте болни, и грешници, се лекувате ли? Се каете ли?

Или добро ви е вака како што сте?

Ако ви е добро, збогувајте се со царството Божјо.
Но ако не сакате да се збогувате, нека ви стане лошо поради гревот. Зошто ниеден грешник нема да го наследи царството — туку оние кои се ослободиле од гревот, преку крвта на Јагнето Божјо, и го победиле, одејќи Неговиот пат. Оние кои се одрекле од себеси, си го зеле крстот свој, и тргнале кон Голгота — местото на черепи — каде Господ беше распнат, да бидат распнати со Него; за да можат да воскреснат заедно со Него и да живеат вечно таму каде што Тој живее — во нераспадлив свет, во кој карактерот на секој жител го рефлектира карактерот на Бога. Каде никој не го посакува —бара — своето, туку живее според Божјото, и секојдневно, неуморно, ја извршува должноста за која Бог го создал уште од почетокот.

Не се лажете — тоа што вам ви е угодно да го правите, за Бога е одвратност. Затоа, одвратете се од своето, и вистински побарајте и посакајте да правите она што Бог сака.

Не го барајте површно, на лице — туку побарајте од Бога да ви го смени срцето, зашто самите не можете. Писмото вика:

• Еремија 13:23 — “Може ли Етиопјанецот да ја промени својата кожа, или леопардот своите дамки? Така ни вие, навикнати да правите зло, не можете да правите добро.
  ²⁴ Затоа ќе ги расфрлам како слама што ја разнесува пустинскиот ветер.
  ²⁵ Ова е твојата жрепка, делот што ти е одмерен од Мене, вели ГОСПОД, затоа што Ме заборави и се надеваше на лага.
  ²⁶ „Затоа ќе ти ја подигнам облеката преку лицето, за да се открие твојот срам.
  ²⁷ Ги видов твоите прељуби, и твоите ржења, развратноста на твоето блудство, и твоите гнасотии по ридовите во полињата. Тешко тебе, Ерусалиме! Нема ли да се очистиш? Кога конечно ќе биде тоа?”
• Езекиел 36:26–27 — “Ќе ви дадам и ново срце, и нов дух ќе ставам во вас; и ќе го отстранам каменото срце од вашето тело, и ќе ви дадам срце од месо.
  ²⁷ И ќе го ставам Мојот Дух во вас, и ќе направам да одите според Моите уредби, и ќе ги пазите Моите судови, и ќе ги извршувате.”

Дали ГОСПОД го направи во вас ова што го вети?
Неговото ветување е сигурно — но човекот може да му се противи.
Кога Бог ветува, тоа сигурно се случува.
Се случи ли сигурно ветеното од ГОСПОД во вас?
Ако сеуште не, тоа може да е од две причини само:

1. Сеуште не ви дошол редот.
2. Или вие не му дозволувате.

И две работи се вистинити:

1. Редот ваш сигурно доаѓа, ако вистина сеуште не дошол.
2. Кога ќе дојде, вие можете до крај да му се противите, и никогаш да не го исполни Бог своето ветување во вас.
   • И тоа нема да биде прекршување на Своето ветување. Зошто? Бидејќи ветувањето е условно.

Господ сам објаснува дека кога ветува добро, ако човекот не го слуша Неговиот глас, Бог не е должен да го изврши доброто врз него.

• Еремија 18:7–10 — “Во кој миг ќе проговорам за народ и за царство, да го искоренам, да го разурнам и да го уништам;
  ⁸ ако тој народ, против кој сум проговорил, се одврати од своето зло, тогаш Јас ќе се одвратам од злото што мислев да му го направам.
  ⁹ И во кој миг ќе проговорам за народ и за царство, да го изградам и да го насадувам;
  ¹⁰ ако прави зло пред Моите очи, не слушајќи го Мојот глас, тогаш Јас ќе се одвратам од доброто што реков дека ќе му го направам.”

И ова е вистина:

3. Бог не ве создал да се противите — Тој ви дал слободен избор, и ваше е да го изберете Неговото ветување да биде вистинито — остварено во вашиот живот.

• Матеј 23:37 — “Ерусалиме, Ерусалиме, ти што ги убиваш пророците и ги каменуваш оние што ти се испратени, колкупати сакав да ги соберам твоите деца, како што кокошката ги собира своите пилиња под крилјата, а вие не сакавте!”